Hallo,

 

Door volume probleemkes met de bokkerijders fotoalbums zijn de foto's verhuist naar http://bokkerijdersinafrika.fotopic.net. De link kan ook tussen de links gevonden worden.

 

Saluukes

Vandaag de laatste dag

 

Vanmorgen -6,4 graden ... ijskoud.

 

Opgestaan om 8u en 5 minuten later horen we activiteit in den bos. Blijkbaar komen ze juist vandaag stammen halen uit den bos. We pakken heel snel in en maken dat we weg zijn, kwestie van zeker nog uit ons bospad te geraken want er komen zware trekkers bij te pas.

 

We besluiten te ontbijten in een wegrestaurant ... spek met eieren ... mmm

 

Op de Belgische autostrade halen we onze top snelheid van de reis ... 129km/h op GPS ... dat ging effe hard.

 

Om 12u gaan we Dianne verassen op haar werk in Pellenberg en lekker eten.

 

Tegen 2u30 in de namiddag zijn we thuis ... oost west thuis best ... eindellijk.

 

Ongeveer 9200km gereden ... het zit erop

 

Bokkerijders terug in België

Hier zijn we weer

 

Rustig opgestaan vanmorgen en ingepakt. Om 9.30h waren we aan  het rijden. Vandaag staat er 800km tot net voorbij Parijs op het plan.

 

Net voorbij Bordeaux ( om 13u ) kriebelt het bij Erik zo hard dat hij de resterende 1000km nog vandaag wilt afwerken. Een snelle hap, nog wat olie bijgevuld en weg was hij. Bruno en Bart blijven achter en koken nog rustig een potje.

 

Later op de dag beseffen we dat Erik ons avondmaal mee heeft en dat hij ook 75% van de sleutels meeheeft ... de splitsing is een beetje snel gebeurd. Hopelijk hebben we niks voor.

 

In Parijs zitten we vol in de avond spits op de Phériphérique ... spannend.

 

Er wordt doorgereden tot Compiégne en rondt 22u gaan we aan de kant. Rustig een kebabke steken en dan een slaapplekje zoeken. We vinden een bos waar we zo in kunnen.

 

Morgen nog 280km ... Slaapwel

 

Nog 50% bokkerijders in Frankrijk

Hallo

 

Vanmorgen werden we gewekt door overvliegende helikopter van de Spaanse politie. Aangezien dat we niet al te katholiek stonden met de auto's en de tent en de historie van gisteren avond besluiten we op te kramen en te vertrekken. We vertrekken slechts tegen 11u ... de vorige dag laat zijn sporen na.

 

We maken een pitstop bij een Carrefour en gooien terwijl het bakje vol. Erik klaagt van de boîte die nu ook al in 4de begint te zingen ... als dat maar goed komt. Effe de olie gecontroleerdvan de boîte en rustig een middagmaal genoemen en verder. Bart en Erik besluiten van terug richting Marooko te rijden. Ze hebben blijkbaar al terug heimwee naar Marokko. Rechtsomkeer gemaakt en door richting Madrid.

 

Op de ring van Madrid ( Madrid heeft 4 ringen ) negeert Bart, in volle spits, de orders van de convoyeur door GSM perikelen ... Effe zijn we het noorden kwijt maar gelukkig weten we snel hoe te corrigeren. Oef ... bijina verkeerd in Madrid tijdens volle spits.

 

Het plan voor vandaag is minimum 800km rijden. Dit betekent dat we na Vitoria-Gasteiz pas kunnen stoppen om te slapen. Rond 22u komen aan km 800, we zijn nog ni moe en besluiten wat voorsrong te nemen voor morgen, dan wordt morgen en overmorgen een rustige dag.

 

Van Vitoria-gasteiz tot de Franse grens  ( Biaritz ) is één grote afdaling van 200km. Er wordt zwaar doorgegaan. De Spaanse vrachtwagens gaan ook hard door ... indrukwekkend.

 

Rond middernacht passeren we de grens. We gaan er onmiddelijk af om een slaapplekje te vinden. We vinden een wei vlak aan de kust ... perfect.

 

Snel uitpakken en ... slaapwel

 

Bokkerijders terug in Frankrijk

Halo,

 

Vandaag is terugrit dag. Vertrek in Marrakech, doel is Tanger.

 

Erik demonteert nog vlug  de lichtbar om minder weerstand ( en minder verbruik te hebben )  en we zijn er mee weg.

 

De rit vlot snel. Het is 18,5 graden buiten en we besluiten van het dakje open te leggen ... zalig.

 

Vandaag is er massaal politie controle. We overdrijven zeker niet als ik zeg dat we minimaal 30 controle posten gepasseerd zijn. Op 1 controle post hebben we prijs, we steken juist een bus voorbijtegen 70km/h , over de volle witte lijn en binnen de bebouwde kom, die mooi tegen 40km/h reed. Los in het vizier van de speedgun van de Marrokaanse politie. Ze krijgen echter niet de tijd om te reageren en ons langs de kant te zetten ... oef ... we rijden door. De volgende controles worden we niet tegengehouden ... oef ...

 

We eten 's middags aan zee waar Bart na wat kunst en vliegwerk tijdens een fotosessie een natte broek haalt. Erik komt er heel nipt droog vanaf. De rit gaat razend snel. Aan dit tempo kunnen we zeker nog verschepen naar Spanje vanavond ! ( = 1 dag winst )

 

Langs de peage autostrade in Marroko vreemde taferelen. Verkopers van groenten, lifters, wandelaars, schapenkuddes, ezeltjes ... bizar.

 

Tijdens een tankbeurt begint een overijverige Marrokaanse tank bediende de ruit van Bart te kuisen ... Wanneer hij dit tracht te doen bij Erik springt Erik voor de man om hem duidelijk te maken dat dit uit den boze is ... offroad geitjes die moeten rijden met offroad ruiten.

 

Bij de laatste péage hebben we na de rekening nog juist enkel dh over ... ons budget is juist gepast !

 

We komen aan in Tanger rondt 17.30h lokale tijd ... net op tijd voor de boot van 18h. Dezelfde taferelen van de aankomst ... chaos ... chaos ... chaos ... In het aanschuiven naar de boot ligt een havenarbeider half dood ( of levend ) langs de kant. Hij had een lichte botsing meegemaakt met een vrachtwagen.

 

We komen aan rond 20h in Tarifa ( Spanje ). De dounane en de controle met de snuffelhond gaat heel vlot. 10 minuten later rijden we al op de Spaanse wegen.We besluiten in de eerste Spaanse stad een goei pint te gaan drinken en ne pizza te gaan eten ... zalig ... wat een verschil met Marokko.

 

We besluiten een slaapplaats te zoeken in het binnenland van de Costa del sol ... dit loopt niet van een leien dakje en na een tijdje zoeken krijgt de Spaanse politie ons in het snuitje. Ze weten dat we een plekje zoeken om te wild kamperen en blijven ons geduldig volgen. We besluiten door te rijden naar de autostrade. Daar stop de achtervolging dan ook. We rijden door to na Malaga. We zijn doodop en besluiten te slapen op een parking naast de autostrade ...

 

Slaapwel

 

Vermoeide bokkerijders in Spanje

Hallokes,

 

Vanmorgen ontwaken met vogeltjes en zware betonmolen op de achtergrond. Bruno hoopte op een knappe blondine in de slaapzak naast hem maar toen kwam Bart zijn kop boven water. Weg was de illusie ...

 

Tijdens het ontbijt kregen we van de camping eigenaar nog een thee aangeboden. Marrokaanse gastvrijheid ten top !

 

Vandaag was uitstapdag naar Marrakech. Iedereen ( zelfs de Trotter resigids ) zei dat je niet in Marokko bent geweest indien je Marrakech niet hebt bezocht. Dus wij naar Marrakech. De wagen geparkeerd achter de Kouboulia moskee op een bewaakte parking voor 20dh ( 2€ ) voor heel de dag. ( Bedankt voor de tip Magda en François. ) De parking ligt op wandel afstand van het plein van Jamal-El-Fna. ( = de grote markt van Marrakech. )

 

Wat op het plein te zien kregen was een steeds veranderend schouwspel gedurende de hele dag. We kwamen aan rond 11u 's morgens en overal op het plein kon je henna tatoeages laten zetten, er waren slagen bezweerders bezig met hun kunsten te vertonen en standjes met aapjes die voor enkel dh hun kunsten vertoonden. Het plein verandert constant en is eigenlijk 1 groot openlucht circus. Standjes met vers geperst appelsiensap, dadels, rozijnen, noten, geneeskrachtige kruiden, ... Veel kleur en veel ambiance. Vlak aan het plein liggen de souks. En aangezien Bart volleerd is in het Marrokaans handelen, duiken we de souks in.

 

Bart wordt averal aangesproken als "Monsieur Mouchtache" en Erik is "Cowboy".

 

Bij het onderhandelen krijgt Bart te horen dat hij handelt als een Marrokaanse Berber en dat hij ne moeilijke mens is om mee te handelen. Een voorbeeldje. Een klein geldbeugeltje in leder. Vraagprijs = 150dh. Bart zijn prijs 20dh. Na 20 minuten handelen en zeveren wandelt Bart buiten met de beugel aan 25dh. In Marroko kunt ge ni laag genoeg bieden, en als het te laag is dan legt de verkoper het artikel terug weg want dan kan hij niets verdienen.

 

Vandaag leren we ook dat thee ook bekeken wordt als Berberse wiskhy.

 

Later terug op het plein is het plein omgetoverd in 1 groot openlucht restaurant met allerlei eetstandjes. De geuren komen van alle kanten op ons af. Mmmm ... lekker ! We proeven met volle teugen. Aangezien de rest van de club vandaag diner heeft in Egypte, doen wij dit in Marokko.

 

Later op de avond gaan we internetten en we vinden een USB kabel voor het fototoestel. Vraagprijs 18€ ( die zijn zeker op hunne kop gevallen ) maar Bart schiet in aktie en na veel discusie betalen we nog 8€ ( en da's nog teveel ).

 

Terug op het plein, we besluiten nog een gang aan ons diner toe te voegen en geraken aan babbel met een Fransman die met een Marrokaanse getrouwd is. Het legt ons uit hoe het er in Marroko aan toe gaat en vooral hij waarschuwt van niet te riijden wanneer het donker is. ( We zijn al meerdere malen gewaarschuwd ) Want dan rijden er veel dronken vrachtwagenchauffeurs rond met zwaar overladen vrachtwagen. ( = geen remmen ) ... levensgevaarlijk ...

 

We besluiten terug te keren naar de campingwant morgen starten we de terugreis !

 

Groetjes vanwege bokkerijders in Marroko !

Hallo,

 

Dag 18 en vandaag zakken we stillaan terug af naar het Noorden. Doel vandaag is Marakech. Bart is vroeg op en gaat nog snel effe joggen ... den arme jongen is een beetje uit conditie en wil zijn conditie terug op pijl krijgen bij zijn thuiskomst.

 

Na het ontbijt rustig ingepakt en nogmaals gecheckt dat de pas over de Hoge Atlas open is. Het zou geen probleem mogen zijn dus wijle weg. Nog snel effe brood ingeslagen en we zijn nog niet goed vertrokken of we komen een knappe blauw/witte 2CV tegen. Claxon à volontè ...

 

Het is weer schitterend weer vandaag en het dakske gaat weeral open voor heel de dag.

 

Bij het doorrijden blijkt dat in Marokko de rivieren geen dijken hebben en dus n hun natuurlijke bedding lopen. Al de rest is overstromingsgebied. Stillaan begint het landschap en de inwoners te veranderen. De huizen bestaan nu uit keien ipv van leem.

 

In de aanloop naar de pas over de Atlas hoort Eric een constant getjingel in zijn moteurke. Nader inzicht blijkt dat er een vijs kwijt is van een van de staafjes die de rubberen bescherming van de onsteking op z'n plaats moet houden. Het plaatje trilde constant tegen de oliekoeling. Raar geluid. ( Opgelost ... staafke weggepakt )

 

In de pas over den Atlas op 2200m lag de sneeuw soms 1m hoog langs de baan ... indrukwekkend. De pas staat vol met verkopers van namaak holle stenen met kristal in ... allemaal fake. Ze zouden zelfs onder de auto springen gewoon om u te doen stoppen. Doorrijden is hier weeral de boodschap. Probleem is dat ze plaats nemen op elke plaats waar er een mooi uitzicht is en er fotootjes kunnen genomen worden.

 

Eens over de Atlas verandert het landschap van bruin naar groen met planten en bomen ... da's lang geleden en terug wat aanpassen. We kopen nog wat appelsien aan een lokaal kraam. We vragen 1 kilo maar de verkoper geeft ons een mandje om te vullen. Het is dus 2 kilo geworden :-) En zo vinden ze altijd iets nieuw uit om meer geld uit u zakken te slagen.

 

Eric hoort nog steeds gepingel in zijn moteurke. We vrezen dat het het roulement van de alternator is.

 

Eenmaal in Marakech is het verkeer verschrikkelijk. We vinden echter vlot de weg naar de camping. Voor de zekerheid stoppen we nogmaals bij een agent ( de politie ... uw vriend ) om te vragen of we wel juist zijn. Hij heeft geen weet van een camping rond Marakech maar een lokal wel en blijkt dat we er 3km vanaf zitten. We merken ook een autokerkhof op ... misschien hebben ze daar nen nieve alternator.

 

We zijn de enigste bezoekers op de camping. Bij het binnengaan van de receptie wijzen ze mij direct een deurt met in het groot "DIRECTEUR" op. We mogen direct inschrijven bij de grote man.

 

We pakken rap uit en we haasten ons naar het autokerkhof. Eenmaal daar willen ze de alternator zien en ze gaan opzoek in het "Magazijn" ( stelt u er ni alteveel van voor ... maar elk vijzeke van elk model kunt ge er wel vinden ... alles wordt herbruikt. ) De man komt buiten met een alternator die hard op onze Ducelier trekt maar het is ne Paris-Rhone. ( Met ingebouwde regulateur ) We proberen hem uit en hij lijkt te werken. We vragen prijs ... 80€ vraagprijs. Veel te veel ... maar na wat gepingel en gediscuteer pakken we hem mee voor 35€. Da's nog aanzienlijk maar beter dan niks. ( En die gastenb zagen da we hem konden gebruiken. )

 

Bij nadere inspectie van de oude blijkt het roulement OK te zijn, enkel het plaatje met 3 revetten is losgekomen en er zit spel op den as ... niet OK voor de vele kilometers dus.

 

We maken nog een wandelingske over het kerkhof en zie nog verschillende deuckes en HY's. 1 Mehari en 1 bakkersgeit. De tijd heeft hier werkelijk stil gestaan. Alles wordt hier bijgehouden voor herbruik ... ongelooflijk.

 

Vlak bij de camping kopen we nog vlug wat brood, water en patékes. Tijdens de aankoop wordt er een hnd aangereden op straat. Een verschrikkelijke klap. De chauffeur stapt 100m verder uit, kijkt effe naar de auto, hij rijdt nog en de man rijdt dus verder. De hond leeft nog maar is kreupel en veel volk staat errond maar niemand doet iets. Dit kunnen we ni meer aanzien en we vertrekken naar de camping.

 

Ondertusen is het weeral laat. Nog vlug potteke roer en dan slapen.

 

Weeral een dag voorbij gevlogen

 

Uw bokkerijdersteam in Marokko

Ieps

 

Vandaag opgestaan met een stralend zonnetje. Toch besluiten we ons besluit van gisterenavond om verder te trekken naar het zuiden te respecteren en vertrekken richting Zagora. In Ouarzazete hebben we 's middags effe halt gehouden om brood en water in te slagen en te pic-nicen op de camping. ( En ook een Touareg poster gekocht in camping winkeltje )

 

Op de bergpas naar Agdz worden we aangesproken door leguaan verkopers. ( Jaja ge leest het goed, levende leguanen. Ja ze verkopen hier echt alles. ) Bart ruilt nog snel dadels voor 2 aanstekers ( Den Bart is nen krak geworden in de Berberse manier van handelen. ) Eens aangekomen in Agdz willen we ons bakje voor alle zekerheid vol doen maar wat blijkt, door de aanhoudende sneeuwval in de Atlas is de benzine bevoorading volledig stil gevallen en zitten alle pompen zonder benzine. Gelukke hebben we nog 2 volle vatjes van 20 liter bij en we besluiten verder te rijden. 

 

Op de baan naar Zagora waren er vele dadel verkopers langs de baan die zo goed als voor je auto sprongen om maar iets te verkopen. Ook zijn er veel "lifters" langs de baan. Als ze zien dat ge een buitenlander bent gaat het vingertje plots in de hoogte en doen ze alle moeite van de wereld om aandacht te trekken. In den Trotter gids staat van zeker niet te stoppen en dus volgen we de raad op. Onderweg neemt Bart, in het voorbijrijden, een ongevraagde foto van een trouwpartij. De dames beginnen spontaan te kakkelen als kalkoenen ... haha.

 

In Zagora kamperen we op de camping "Les Jardins du Zagora". We krijgen van de uitbater zelfs een matje aangeboden om onder de Tent te leggen en zoals altijd thee. We gaan nog vlug eten inslagen en maken terwijl een kleine wandeling door Zagora.

 

Onze zoektocht naar stickers levert in eerste instantie niet veel op. Niks bij de boekenwinkels en krantenwinkels maar een lokale verkoper weet een garage waar ze stickers hebben. In ruil voor een bezoekje aan de winkel ( just looking ... :-) ) gaat hij de garagehouder halen. De jonge kerel komt ons met zijn landrover takelwagentje halen ... met 4 op de voorzetels ... op zijn marokkaans. Blijkt dat hier regelmatige 2CV raids de woestijn in trekken en dat de garage in kwestie al het genoegen heeft gehad om aan enkele deuchekes ( Of in lokale bewoording "Le scorpion du désert" ) te mogen werken. Vrolijk bende die mannen van de garage. Bart wordt aangesproken met monsieur Mouchtache.

 

Nog snel gegeten en dan bedje in want morgen wordt het piste !

 

Uw bokkerijders team in Marokko

Hallokes

 

Vandaag rotweer. Sneeuw/kou/wind/mist/regen. We zitten op 1300m hoogte en dachten vandaag de Valléé du Todgha te doen en dan langs pîste tot 2800m naar de Valéé du Dràa. Eric en Bart hebben allebij trekbanden steken voor de sneeuw.

De vallei van de Todha is indrukwekkend met steile rotswanden. Bij het laatste dorp worden we meerderre malen tegen gehouden door de lokale bevolking ... te gevaarlijk met de sneeuw verderop is de raad. Dus keren we maar terug en rijden we naar de valei van de Dràa ... prachtig.

Het was vandaag Bruno zijn dagje niet. Eerst krijgt hij de pot abrikozen conituur over hem en daarna de pot mayo. Het was ramdag vandaag.

Vandaag zijn we de eerste Marokaanse geit tegengekomen. Een oranje club van '81 met trommel remmen. De eigenaar inviteerde ons spontaan op een thee. De man zijn deucke was in perfecte staat ... gaaf chassis ... perfect kaske. Enkel de banden was een probleem in Marokko. Hij wou er 2 kopen maar we hadden alles nodig ... spijtig. Nog een fotooke en we waren er weer mee weg.

Salukes

Bokkerijders in afrika

Ieps,
 
Hier zijn we er weer mee. Vandaag doorgereisd naar Tineghir. (  Van de Sahara richting de Atlas )
 
's Morgens rustig opgestaan en ingepakt. Bij een laatste nazicht van de autootjes  blijkt dat de luctflters vol zand zitten van gisteren. Dus luchtfiilterkes gedemonteerd en uitgekuist. Een driehoeske van de ophanging was ook losgekomen bij den Erik ... snel effe vastgezet. Gisteren avond merkte Bart op dat zijn kar ni meer mooi rechtdoor reed, bij naderonderzoek bleek dat bij het "vliegen" door de duinen de voortrein ne stevige klop te verwerken heeft gehad en dat  de uitlijning volledig zoek was. 1,5 cm uit den haak. Dus aan't werk en opnieuw uitlijnen. Resuultaat van het harde werk, een ggeitje dat mooi terug rechtdoor rijdt.
 
De camping uitbater Asssou ( een beetje een raadselachtig en bizar man ) raadt ons een piste aan naar Zagora van 250km door de duinen. ( Piste van Parijs-Dakar ) Te doen met de deucke beweert hij. We besluiten dat dat te ver is en te riskat aanngezien we de piste dan moeten zoeken en dat dan 250km wel eens heel ver kan zijn.
 
Voor ons vertrek heeft onze camping uitbater nog een goede raadt ... in Marokko rijdt er op de baan voor u een gek, achter u een gek ... zorgt ni da ge de 3de gek bent ! En mijdt 's nachts rijden.
 
Assou raadt ons oook aan bi een volgend bezoek aan Marokko veel ruil materiaal mee te brengen ( versleten sport schoenen, t-shirts, sokken ... alles is goe ... alle oude rommel wordt hier 1000x herbruikt. ) Het kan in het zuiden ( eenmaal over de Atlas ) ook gebruikt worden als volwaardig betaal  materiaal in allerlei winkeltjes.
Bitje reulen, bite betalen.
 
In Marokko ( en vooral het zuiden )  is er blijkkbaar een groot gebrek aan medicijnen, dit blijkt nogmaal uit het feit dat op de camping een man logeerrt die een ongeval heeft gehad en waarbij de wonde wel geheeld is maar hij nog steeds met eeen ontseking in het been rondloop en dat ze in Merzougha geen medicijnen kunnen vinden.
 
Tijdens onze rit houden we halt boven op een heuvel voor het middagmaal. We houden een fotosessie mmet de autootje waarbij Bruno achterop de Dakar bumper va Erik naar beneden wil rijden. De Dakar bumper begint het echter te begeven onder het gewicht en er moest een keuze gemaakt worden ... de bumper of Bruno ... Het is Bruno geworden met als resultaat enkele schaafwonden. Plots duiken er 2 kinderen op uit het niets ... we weten absoluut niet vanwaar ze komen. Kilometers in de omtrek is niets te zijn ... bizar. We geven ze een stillo en ballon en vertrekkken daarna.
 
Plots zienn we allemaal putten langs de baan. De putten zijn een mangat in doorsnede en zijn 20 o 30 meter diep en hebben vroeger gediend om water  bij te houden. Onmiddellijk komen er 2 fietsers et plateau vol fossielen aangereden. Bart slaagt erin om fosielen te ruilen voor aanstekers ipv te kopen. ( Een bitje reulen ... een bitje betzhalen ... :-) )
 
Verderdoor komen we een kudde dromedarissen tegen. We verlaten de baan om een fotootje te nemen. 4 à 5 km verder zien kinderen onze autootjes en beginnen te sprinten naar ons toe over stenen waar wij schrik hebben om plat te rijden. We zien de aanstormende massa en besluiten de baan terug op gaan om ons snel uit de voeten te maken. 1 meisje van rond de 10 jaar werkt ecchter de afstand af in een record tijd. We besluiten te stoppen en een ballon te geven. Aan de auto merken we op dat ze blootvoets de afstand gelopen had ... indrukwekkend !
 
We zijn veel bedelende kinderen langs de baan ... het laat een zware indruk na ...
 
Het begint te regenen onderweg ... dat betekent sneeuw in de Atlas. We vrezen het ergste voor onze bestemming.
 
Onderweg gaan we nog snel inkopen doen. Ze hadden de Erik bijna in't zak gezet e ze eknde alles dubbel ... ma ge dat den Erik alles nog een checkte .. ze kwamen met een excuus af dat ze altijd alles dubbel rekenen en daarna alles terug door 2 delen  ... we kwamen er goe vanaf.
 
Het weer werd slechter en bij aankomst aan de camping "Le Soleil" was het volop aan het sneeuwen. We hadden geen zin in een nachtje sneeuw en besloten voor 1 nacht een kamer te huren. We hebben een prijs genegotieerd van 20€ vvoor 3 man in een kamer met bad ... prijsje. Later zijn we dan  ook gaan eten, 3 gangen voor 15€ voor 3 personen ... prikje.
 
We hebben ook een uitleg gekregen over het verschil van berber bevolking. Er zijn 3 groepen :
- Nomaden ( Bergen )
- Bidoeinen ( Dorpen )
- Touareg ( Woestijn )

En dan goe gaan slapen in een bedje

 

Slaapwel

 

Uw bokkerijders team in afrika

Vandaag heel vroieg opgestaan ( 6h ) om de zonsopgang in zandduinen te kunnen bewonderen. Volgens onze gids moet dit prachtig zijn.

 

In de verte zijn we een grote zandduin en besluiten er naar toe te gaan om hem te beklimmen om van daar de zon zijn op te komen. De duin is veel verder dan gedacht en we besluiten halverwege halt te houden. De zonsopkomst is prachtig. Na 3u in de zanduinen besluiten we terug naar de camping te gaan. Onze antwerpse vrienden ( François en Magda ) hebben al een tas koffie klaar ... lekker !!! Dan snel de autootjes uitgeladen in de tent en ze klaar gemaakt voor de duinen. Bat had zijn geitje nog een beetje hogergedraaid.

 

François bleek wel zin om mee te gaan spelen en er was dan ook ni veel meer nodig dan een kleine vraag om hem mee te krijgen. In de duinen werd er volop gespeeld en de auto's kregen zware klappen in het naar beneden rijden. Er werd met zijn momenten gevlogen ( letterlijk en figuurlijk ... wielen van de grond ) Vast rijden was easy ... niet vest rijden daarintegen ... De lokale kinderen snelden onmiddelijg terhulp ( jaja in de duinen zitten die blijkbaar ook ) mmar die kenden blijkbaar wel het nodige van zandduin rijden ... banden helemaal plat ... wiegen met de waen om hem hoger te krijgen ... Daarna zijn we verder gereden over een imense vlakte naar Rissani maar aangezien de autootjesbijna droog dreigde te vallen zijn we in't midden terug gekeerd. In het terug komen zijnwe een karavaan drommedarissen tegengekomen ... prachtig.

 

Eens terug op de camping vlug naar stad cadeautjes kopen ... het onderhandelen gaat ons al goed af ( sommigen onderons dan toch ) Over alles moet onderhandelt worden. En ge raadt het misschien al maar weer juist te laat voor de zonsondergang. We hebben dan toch de hoogste duin beklommen en boven nog 2 belgische gasten van het kortrijkse tegen gekomen. Ze zaten in Marokko sinds 27/12 en bleven tot het geld op was ...

 

Dan snel naar de camping want onze Belgische vrienden trakteerde met spaghetti met varkensgehakt ( ni te krijgen in marokko )  ... heeeeeeeeel lekker ... mmm ... Buikje goe rond gegeten, lekker gedoucht ( Assou de camping uitbater had voor warm water gerzorgt ... zalig )

 

's Avonds nog een internet sessie willen doen maar tevergeefs ... alle computers volzet.

 

Moe gaan slapen met een goe gevoel want ... de schop die we mee hadden hebben we dan toch kunnen gebruiken ...

 

Uw bokkerijders zandmannetjes in Afrika

 

Vanmorgen is onze dagelijkse wekker, erik en ne vent die sinds onze aankomst in Marokko om 6u 's morgen begint te brullen voor heel het dorp, weer van de partij

 

Snel gegeten en ingeladen. Eik wil zijn geitje nog hoger draaien maar dat lukt ni echt dus wordt het zo gelaten. Jozef brengt nog de thee blaadjes van gisteren en probeert Bruno uit te nodigen op thee ... hij houdt het echter heel vlug voor bekeken. Jozef zet ons echter in't zak. Bart had gisteren voor 5dh thee besteld maarJozef komt met een verhaal voor de dag dat ze hem voor 6dh hadden verkocht in het dorp ... we discuteren niet en betalen.

 

Vandaag rijden we 60km piste tot Erfoud. We hebben heel veel last om het beginpunt van de piste te vinden door de vele sporen die allemaal door elkaar lopen. De piste is heel gevarieerd. Stenen/duinen/putten/gravel. Tof rijden en soms wordt er hard door gegaan. De verlengde cardans en de bodemplaat komen van pas en krijgen veel te verwerken. Erik rijdt tot 2 maal plat. We spelen 2 maal ( zelfs met GPS ) de weg kwijt. Piste volgen is ni zo simpel als het lijkt. Gelukkig helpt de lokale bevolking ons elke maal terug op het rechte pad. De 2de maal werden we geholpen door een lokale 4x4 die ervan verschoot dat onze karretjes zo vlot door de zanderige rivier bedding aan het klieven waren. Juist voor de middag pauze dachten we naar enkel nomaden tenten te rijden. Maar bij het zien van de autootjes ( 1km ver ) zette de kinderen massaal de storm in gang naar ons toe. We ùoesten weer op de loop en reden 2 km verder in een bedding om te eten. Na 10 minuten stonden dezelfde kinderen daar weer ... tot daar gelopen en weer moesten we op de loop.

 

Bij het verlaten van de piste rijden we langs een lokale familie met een fossiele standje langs de piste. Vandaag waren er al 3 auto's voor ons gepasseerd. wij waren de enige die gestopt waren. We besluiten iets te kopen en krijgen onmiddellijk thee aangeboden. Binnen de 15min toveren de mensen dan ook nog een barbecue tevoorschijn. De mensen hebben niets en toch proberen ze wat ze hebben te delen met ons ... prachtig. We krijgen een toer rondt het huis. Geen tafels, stoelen, kasten, bed ... primitief lemen huistje. Electriciteit bestaat uit 1 zonnecel op het dak en een 12V autobatterij die in iedere kamer 1 lampje doet branden ... nog inderverlichting dan wat wij in de tent hebben. We geven stillo's, balonnen, aanstekers en kaarsjes. De familie biedt aan om te blijven slapen maar we weigeren omdat we denken dat het ongepast zou zijn. We hebben meer luxe bij dan dat zij bezitten !

 

Van Erfoud rijden we door naar Merouga en de zand duinen van Erg Chebbi.We komen juist te laat voor de zonsondergang maar we zijn de maan opkomen ... prachtig. Op camping La Kaïma komen we 2 sympathieke antwerpenaars tegen ... de eerste belgen die we ontmoeten op onze trip. We raken vlug aan de klap en 's avonds worden er Marokkaanse avonturen uitgewisseld bij een pintje.

 

By the way ... het onderwerp van de dag was ... kak ... in alle geuren en kleuren. Verdere details laten we achterwege :-)

 

Uw bokkerijders team in Afrika

Dag 11 en Erik was ( zoals iedere dag trouwens ) weer vroeg wakker. Zo rond 6.30u iedere oren begint hij bij wijze van dagelijks ritueel zijn auto te verbouwen. ( Erik slaapt in zijn auto ) Vanmorgen was het 1° buiten ... lekker.

 

Vandaag is piste dag. GSP OK. Route OK. Autootjes leeg ... alles in de tent geladen ... we gaan er in vliegen vandaag ... Snel nog effe alles voldoen. Standaard hebben onze beide autootjes te samen 50 liter bij. Met de extra bidonnen hebben we 100 liter  ... moet genoeg zijn :-)

 

In het naar het begin van de piste te rijden merken we al enkel kleine zandduinen op ... jaja ... het wordt feest.

 

Groot is onze ontgoocheling als blijkt dat bij het opslagen van de piste er een nieuw asfalt laagje is aangebracht. Dat hadden we ni verwacht. Maar we houden de moet erin en we zetten door ... dit is afrika ... misschien is de nieuwe asfalt laag nog van belange niet klaar over heel de piste. En ja hoor ... na een 10 tal km verandert de weg in asfalt en kunnen we er volledig voor gaan. Zalig piste waar met zij momenten heel hard kan op gereden worden. Andere momenten gaat het heel traag.

 

De piste noemt, de vergeten oases van de Ziz. En inderdaad onderweg komenwe af en toe een oase met dorp tegen. de kinderen komen dan zoals een stier op een rode lap toegestormd en meestal moeten we maken dat we weg zijn om een overrompeling te vermijden. Op de piste vinden we ook oude forten en dorpen of kasba genoemd. ( helemaal vervallen ) Schitterend.

 

Maar tijdens de piste blijkt dat het probleem van de bevolking overal hetzelfde is ... ze proberen je wel altijd iets aan te praten.

 

Plotseling valt bij Bart de ralenti weg, midden in een dorp. Een vestopte ralenti sproeier is de oorzaak ... 15min sleutelen en we waren weer weg.

 

We maken enkele lokale inwoners blij met ballons stillo's en aanstekers ... weer lachende gezichten.

 

Tijdens het middag maal op een immense vlakte besluit Bart effe te gaan joggen ... kwestie van in vorm te blijven.

 

Erik en Bart gaan goe door op de pistes .. dolle pret ... hiertegen is Avelgem maar plat :-)

 

Op de terugweg naar Er-rachidia nemen we nog vlug een kleine piste dat door vlijm scherp lava gesteente loopt ... lekker extreem ... lekker brut. Bij het eindpunt klimmen we nog vlug naar boven. Eenmaal boven genieten we van  een prachtig uitzicht.

 

In het terug rijden naar de camping gaan we nog vlug winkelen in de souk van Er-rachidia. Deze maal laten we ons ni meer in 't zak zetten. Erik vroeg elke prijs op papier.

 

's Avond gaan Erik en Bart naar huis bellen. In het terugkomen krijgt een lokale camping verkoper hen zover tot een thee. Jozef blijkt een toffe kerel te zijn en van alle markten thuis. Volgens Jozef moet ge in Marokko alles op zijn berbers doen ... bischken reulen ... bischken betalen ... Bart koopt een hoed van 45€ voor slechts 10€ ... Den Bruno was ni bij de verkoop en Jozef staat erop dat hij morgen voreg thee komt drinken. Erik en Bart maken hem echter wijs da den Bruno ne vieze is ... en dat hem ni moet proberen ... hopelijk helpt dat om Jozef op afstand te houden.

 

De gewichtsverdeling in de autootjes wordt nog licht gewijzigd en dan is het bedtijd. Weeral een dag voorbij gevlogen.

 

Uw bokkerijders redactie in afrika

Hier zijn we er mee weg. 10 dagen al onderweg. Gisteren hebben we overnacht in een rivier bedding. Van morgen bij het vertrek waren we Bart zijn temperatuur meter vergeten. Resultaat 1 uur veloren met de temperatuur meter opnieuw te gaan zoeken.

 

Vandaag zijn we de Atlas overgestoken naar Er-rachidia. Het pad naar de sahara en de duinen, het verste punt in onze trip. Tijdens de oversteek kon Erik zich niet meer houden ... het piste gevoel was te sterk ( we hadden de afgelopen dagen maar enkel pistes gereden ... maar wel al veel gezien ). Erik koos op de bergpas een willekeurige piste. We hebben ongeveer 20km piste gereden ... zalig ... tot aan een Berberdorp en terug want daar liep de piste dood in de bergen. Straf was ook dat diep op de piste de GSM ontvangst nog steed perfect was.

 

Langs de kant hebben we nu ook voor de eerste maal pas echt kinderen zien bedelen voor eten en drinken gekleed in vodden en wonend in een tent te midden van de bergen ... heel erg ... ons hart breek bij het zien van deze taferelen. De donatie van een ballon en een stillo doet wonderen ... de gezichtjes glunderen en lachen ... een beetje licht in hun duister bestaan.

 

Na terug op de hoofdweg geraakt te zijn zijn we door gereden lang de Gorge Du Ziz naar Er-rachidia. Een prachtige immense canyon. In de Gorge Du Ziz heeft Erik dan tijdens een stop zijn handrem wat bijgesteld. -> resultaat 2 km verder was oververhitte remmen ... gene frein in de bergen ... ni goe. Nogmaal gestopt om de handrem terug wat bij te regelen ... nog steeds gene frein ... De remmen ontluchten was de oplossing. ijdens de mechanische stop hebben we ook opgemerkt dat we sleutel 24 ni bij hebben ... ambetant maar ni overkomelijk als ge hamer en bijtel bij hebt. Tijdens de stop hebben we ook bezoek gehad van een "muzikant" of hij produceerde althans iets dat er moest op trekken. Toen hij zag dat het niks ging worden en dat er niks te verdien viel droop hij af met een vriendelijk goededag. ( Dat gebeurd hier trouwens altijd zo ... zelfs als er niets verdient is kan er steeds een goededag, handruk en glimlach af. )

 

In de Gorge Du Ziz zijn we ookstaande gehouden door militairen die een rit zochten voor hun liftende collega. Onze autootjes zijn overvol beladen ( veel te veel meegepakt ) dus de jongen heeft pech. Hij wou nog thans meerijden boven op de bagange ( lees dak  ... dat is hier de gewoonte ... in een overvolle auto kan altijd nog meer volk :-) )

 

Daarna zijn we doorgereden naar onze camping voor de nacht ... La Source Bleu de Meski. Op de camping zelf ( Die aan de kleine kant is ) lopen de leuders en verkopers van tent tot tent. De mannen zijn wel beleeft en respecteren maaltijd en rust ... enkel af en toe ( lees hier ... alk half uur ) vragen ze dat we geen thee komen drinken als welkom geschenk van hun ... alles is goe om ons in hunne winkel te krijgen.

 

Op de camping wordt de handrem van Bart ook effe bijgesteld. Ook de staat van de roulementjes van beide autootjes wordt effe bekeken. Bij Bart zit er links van voor een lichte reuzel. Bij Erik is dit wat erger ... en we hebben maar 1 reserve bij. Enkel vervangen als het echt kapot is is de boodschap dus. Erik steekt ook terug normale bandjes ipv de trek banden om de slijtage van de trekbanden te beperken ... en het is toch niet echt nodig. Ook de fusée pennen worden effe opnieuw ingevet.

 

Op de camping liep ook een Duitse dame rond die met onze komst haar jeugddroom zag binnen zijden ... voor de duidelijkheid ... we spreken hier over de auto's en niet de venten ... :-) De dame kreeg maar iet genoeg van onze autootjes en bewonderde ze vollop. Achteraf vroegen we ons wel af waarom ze zelf niet met een deucheke reed ... aangezien ze met een camer ( mastodont met dubbele as achteraan ) reed. Aan het geld kan het blijkbaar ni liggen.

 

In het naar het internet lokaal gaan is er plots immens veel volk op straat ... nog meer dan normaal. In het internet lokaal moeten we efe wachten op een vrije post en slagen we een babbeltje met de lokals ... Gisteren was het blijkbaar offerfeest en daardoor komen vandaag alle families op straat om daar verder te feesten. De lokals raden ons ook aan om verder te reizen naar de zand duinen van Merzouga. ( En natuurlijk willen zij ons wel gidsen ... ) Bedankt voor de tip ... maar we zullen het zelf wel vinden. Het gesprek wordt zoals altijd beeindigt met een vriendelijke lach en handdruk. Na onze internet sessie 's avonds gaan we nog vlug een thee drinken in een lokaal café ( alcohol wordt in een gewoon café niet geschonken ) en krijgen we eerst bezoek van een pseudo-gids ( weeral ) en daarna met de terugkeer naar de auto van een beschonken ( lees hier ladderzat ) autochtoon die Erik ( Of die van den Bruno ... het is maar hoe ge het bekijkt ... ) zijn bolide wou kopen.

 

Vanwege

 

Uw afrikaanse bokkerijders redactie

Hallo,

 

Vandaag vroag opgestaan om te zien wat de sneeuw de afgelopen nacht had aangericht. Alles ondergesneeuwd ( een 5 a 10 cm ) De weg leek vrij maar de bergen waren verhuld in de wolken ... daarstonden we dan ingesneeuwd op een bergpasje van niks ...

 

Na een fikse sneeuw wandeling hebben we dan een bokkerijder sneeuwman gemaakt.

 

Om ons ni in het ongewisse te storten zijn we niet aan de piste begonnen en teruggekeerd naar Taza. Het leek ons de veiligste beslissing op dat moment.

 

Van Taza zijn we dan door gereden naar Guercif om van daaruit achter de bergen door naar het zuiden te trekken om doenbare pistes te vinden.

 

Er is vandaag heel weinig volk op straat doordat het vandaag offerfeest is ... zalig om te cruisen ... AGAIN KING OFF THE ROAD in MAROKKO dezemaal. Dakje open rond 11h ... een lekkere 11 graden in de zon ...

 

De eerste boskak is vandaag een feit ... zalig !

 

Van Guercif zijn we dan richting Midelt - Errachidia getrokken. 345km niemandsland ... schitterendende baan waarbij we van in de ene in de andere verbazing vallen. De eerste kennismaking met stukjes onverhard is hier dan ook een feit. Echte stilte ... schitterend ! Op een stukje piste was Bobke heel blij dat hij op de grond lag anders had hij zeik nat geweest want Bart reed volle snee met open dak door ne serieuze plas.

 

Rond 16u zijn we dan een beschut plekje beginnen zoeken ... ni simpel voor weg ter kruipen op een vlakte met geen begroeien. Uiteindelijk zijn we dan in een rivierbedding gaan staan.

 

De dagen zijn extreem kort en temperatuur extreem laag. licht rond 7u en donker rond 17:30h

 

Groetjes

 

Bokkerijders In Afrika.

 

Hallo,

 

Vandaag reden we verder naar Taza. Bij het verlaten van de camping al direct serieus verkeerd gereden ... na aanwijzingen van de politie zijn we dan toch op het juiste pad geraakt. 1 uurtje verloren.

 

Snel nog effe bij tanken in naft station Afriqua en ... hop met de geit naar Taza.

 

Na 1 uurtje rijden stoppen we op een stevige klim voor een foto en wat blijkt. Erik zijn banden liggen los op het dak ... geluk gehad.

 

Vlak voor Taza zijn we de bergen in gedoken om piste te gaan doen in een Nationaal Park ( Jbel Tazzeka )met prachtige kloven.

 

In een lokaal berg dorpje kopen we wat fruit. Zwaar in 't zak laten zetten ... de volgende keer hebben ze ons ni meer. ( Denken we :-) ) We vinden maar geen brood en van een lokale bewoner krijgen we 1. In ruil geven we wat stillo's en balonnen. De kinderen en de man waren de koning te rijk. Dat brood smaakt straks eens zo lekker.

 

We eten langs de baan in het nationaal park.

 

Bij de afslag richting de piste gekomen komen we een lokale bewoner tegen die ons de piste afraad in dit seizoen. Het kijkt nogmaal naar de bandjes en zegt dat het misschien haalbaar is maar dat er de komende 250km geen benzine station meer is.

 

We besluiten eerst een offroad te doen naar de top van de Tazzeka en dan benzine te gaan halen in Taza om morgen de piste aan te vatten. In de piste naar de top van de Tazzeka komen we in sneeuw en ijs terecht en moeten we forfait geven 2/3de van de weg wegen teveel ijs en sneeuw, te zwaar geladen en te steil.

 

We dalen snel af naar Taza ( 34km ) om brood en benzine en daarna snel terug naar boven om morgen bij dageraad de piste te kunnen aanvatten. We rijden nog laat tot in den donker en slapen ergens in een afgelegen plaatsje in een veld ( hopen we ) op de pas.

 

's Avonds begint het dan te sneeuwen ... wat zal dat morgen geven ? We besluiten van gewoon af te wachten en morgen ochtend te zien.

 

Midden in de nacht worden Bart en Bruno wakker met de tent boven op hun die het had begeven onder de sneeuw. De sneeuw wat afgeklopt en lekker verder geslapen ... afwachten tot morgen !

 

Groetjes

 

Bokkerijders in Afrika

Hallo,

 

Vanmorgen was alles bevrozen. De ten zag wit en het was buiten 0,5 graden.

 

 

We nemen met zijn allen de bus tot in Fez. De bus nemen gebeurt hier helemaal anders dan bij ons. Geen bushaltes ... gewoon handje opsteken en de bus stopt. Voor 4 personen was de rit 15dh ( 1.5€ )

 

In Fez bezoeken we de Medina. Meer dan 9000 kleine straatjes vol met winkeltjes. Zonder goede gids loopt ge er compleet verloren ... De medina dateert vanuit 808.

 

's Middags gaan we lekker eten in een lokaal Marokkans restaurant met een hele joviale uitbater.

 

Een ezeltje staat hier ( en in heel Marokko ) synoniem voo camion en wordt voor alles gebruikt ... ook in de kleine smalle straatjes van Fez.

 

Eindelijk vinden we ook de boekjes "Piste du Maroc" die verschillende pistes beschrijft.

 

Onze gids laat ons achter in de buitenstad en we nemen met zijn vieren de bus terug naar de camping.

 

's Avonds  maken we een vuurtje op de camping. De nacht waker ( of 1 van de 4 ) komt er bij zitten. De camping wordt dag en nacht bewaakt door 4 bewakers ... en dat allemaal voor 5 gasten ...

 

Groetjes

 

Bokkerijders in afrika

Hallo,

 

Vandaag opgestaan rond 8.15h ... vandaag trekken we verder.

 

Effe het zicht van het 6de verdiep op Sidi Slimane gaan bewonderen, Bart en Erik bellen nog eens snel naar huis ... Diane is ni thuis ... pech. Nog effe snel gewinkelt en nen thee gaan drinken in het café Amarat. Voor onze neus rijden er 2 mensen los op elkaar met de wagen ... enkel wat blik schade. Alles wordt opgelost met een lach ... een handje ... en voilà ze reden allebij door. Zo simpel is da dus in Marokko.

 

Daarna zijn we de boerderij van de familie Amarat gaan bezoeken ... totaal anders dan een Westerse boedereij. De boerderij lag mooi op de scheiding van het vlakke land en de midden Atlas ... prachtig. Op de boerderij stonden Hollandse koeien. De uitbater woonde op de boerderij in een leemen hutje. Bart heeft bloembollen, uitgestoken ... Diane gaat schoon Markkaanse bloenen hebben in hare hof binnenkort. De grond is enorm zwaar en kleeft aan onze schoenen en banden van de auto. Deze grond bewerken moet heel ewaar werk zijn. We hopen dat we op onze pistes deze grond ni gaan tegenkomen of we gaan ni ver geraken.

 

Na weeral ongelooflijk heerlijk middagmaal vertrekken we rond 14h richting Fez.

 

Het eerste naft station dat we tegenkomen staat droog ... het tweede station heeft nog wel ... gelukkig.

 

De weg van Sidi Slimane naar Sidi Kacem en Fez is ronduit schitterend ... nog nooit gezien ... prachtige landschappen met mooie leemen dorpjes.

 

In Fez hebben we overnnacht op de camping "Du Diamant Vert." De camping was verlaten, er waren slechts 5 gasten. De ontvangst daarentegen was heel hartelijk. Het sanitair was oud maar OK.

 

Op de camping ontmoeten we een wereled reiziger "Mark Borschette". Hij was aan een wereld trip begonnen met de moto en die trip ging minimaal 10 jaar duren ... impressionant. Hij was in Feb 2005 begonnen en zat nu in Marokko.

 

Morgen brengen we een bezoek aan Fez ( De eerste stad van Marokko ) en Mark zal ons vergezellen.

 

's Avonds is de GPS voeding eindelijk gemaakt. Ook Erik zijn verstralers werken nu perfect. ( en de 2 radio box )

 

Erik heeft vandaag ook zijn trek bandjes gestoken ... hij gaat er volledig voor gaan de komende dagen !

 

Vanwege

 

Bokkerijders in Afrika

 

 

Hallo,

 

Vandaag opgestaan en onmiddellijk kregen we een uitgebreid Marokaans ontbijd voorgeschoteld. Brood, choco, fruit cake, en dan iets deeg slier achtig ... gewoon lekker.

 

In de ochtend hebben we dan rustig een wandeling gemaakt door Sidi Slimane, de appelsien hoofdstad van Marokko, naar het café van de familie Amarat. Het straatbeeld is gans anders dan bij ons. De mensen leven er op straat en zelfs de lasser en hootbewerkers zijn er in het midden van de stoep volop bezig ... cultuur shock !

 

's Morgens hebben we dan ook van Larbi een uitstapje door Sidi Slimane gemaakt met de wagen. Sidi Slimane blijkt een plattelands stad in volle expansie. In de namiddag hebben we dan een uitstap gemaakt met Khalid ( een vriend van de familie ) naar Kenitra en de Atlantische kuststad Medhia ... prachtig. Onderweg hebben Erik en Bruno wel van wagen moeten wisselen aangezien Erik bij Khalid zat en er enkele communicatie probleempjes waren.

 

Wat opviel tijdens onze uitstap is de enorme aantal politie controles die uitgevoerd werden. Dit blijkt normaal. De politie is allom tegenwoordig. Op een ridje van 100km in totaal zijn we minimum 5 à 6 ( als het er ni meer waren ) tegengekomen. De toeristen laten ze blijkbaar gerust aangezien ze vrolijk lachen en goeiendag doen bij het zien van de Heiste Bokkerijders ... We zijn 1 maal tegengehouden en dat was slechts om een vriendelijk praatje te maken. Helemaal anders dan bij ons in den Belgique ... als ze u daar aan de kant zetten is er altijd wel stront aan de knikker en hedde prijs ... hiere ni ... een polleke en ne lach en hop we waren weer weg.

 

Weer hetzelfde taffereel van gisteren ... overal volk langs de baan ... onder iedere steen of achter iedere boom kruipt er wel iemand achteruit... ongelooflijk ... zelfs als er in kilometers ver geen huis te bespeuren valt !

 

Onze gids en de familie raad wel af om te wildkamperen in marokko ... dat wordt dus een probleem de komende dagen.

 

Op 't straat kende iedereen wel een mondje vlaams ... iedereen had wel ergens familie in Belgie :-) Toen Erik rozijnen ging kopen bij een kleine kruidenier ( grote winkels kennen ze hier ni ) dook plots iemand op die nog in de jaren 60 in Belgie was komen werken ... de mens kende nog goe Nederlands ... hartelijk mee gelachen ... 5 minuten bij de kruidenier werden er al gauw 10 en al snel stonden we er 30 minuten.

 

's Avonds zijn we dan nog enkele pintjes gaan drinken met Khalid en Meki ... Wiehad ons hier gezegd dat er in heel Marokko geen druppel alcohol zou zijn ? We zijn hier nog maar 2 dagen en we zitten al aan den drank ! Tijdens pot en pint vertelde Meki ons dat het geen probleem zou zijn als we nog 3 weken bleven ... met zijn woorden "ma maison = ta maison" ... schoon hé. We moeten echter verder en er wordt beslist om de volgende dag te vertrekken rond 13u zodat we nog eerst een bezoekje aan de boerderij van de familie kunnen brengen. Alles wat we vragen aan de familie Amarat wordt beantwoord met ... pas de probléme ...

 

Het eten vandaag was WEERAL fantastisch. Zowel 's morgens, 's middags en 's avonds gegeten als koningen ... Safaa kent er wat van ... mmm

 

Eric heeft vandaag ook een nieuwe Adidas muts gekocht ... een goei warme ... voor 1,5€ ... zonder te pingelen ...

 

Vanwege uw bokkerijder redacteur in afrika