Dag 11 en Erik was ( zoals iedere dag trouwens ) weer vroeg wakker. Zo rond 6.30u iedere oren begint hij bij wijze van dagelijks ritueel zijn auto te verbouwen. ( Erik slaapt in zijn auto ) Vanmorgen was het 1° buiten ... lekker.

 

Vandaag is piste dag. GSP OK. Route OK. Autootjes leeg ... alles in de tent geladen ... we gaan er in vliegen vandaag ... Snel nog effe alles voldoen. Standaard hebben onze beide autootjes te samen 50 liter bij. Met de extra bidonnen hebben we 100 liter  ... moet genoeg zijn :-)

 

In het naar het begin van de piste te rijden merken we al enkel kleine zandduinen op ... jaja ... het wordt feest.

 

Groot is onze ontgoocheling als blijkt dat bij het opslagen van de piste er een nieuw asfalt laagje is aangebracht. Dat hadden we ni verwacht. Maar we houden de moet erin en we zetten door ... dit is afrika ... misschien is de nieuwe asfalt laag nog van belange niet klaar over heel de piste. En ja hoor ... na een 10 tal km verandert de weg in asfalt en kunnen we er volledig voor gaan. Zalig piste waar met zij momenten heel hard kan op gereden worden. Andere momenten gaat het heel traag.

 

De piste noemt, de vergeten oases van de Ziz. En inderdaad onderweg komenwe af en toe een oase met dorp tegen. de kinderen komen dan zoals een stier op een rode lap toegestormd en meestal moeten we maken dat we weg zijn om een overrompeling te vermijden. Op de piste vinden we ook oude forten en dorpen of kasba genoemd. ( helemaal vervallen ) Schitterend.

 

Maar tijdens de piste blijkt dat het probleem van de bevolking overal hetzelfde is ... ze proberen je wel altijd iets aan te praten.

 

Plotseling valt bij Bart de ralenti weg, midden in een dorp. Een vestopte ralenti sproeier is de oorzaak ... 15min sleutelen en we waren weer weg.

 

We maken enkele lokale inwoners blij met ballons stillo's en aanstekers ... weer lachende gezichten.

 

Tijdens het middag maal op een immense vlakte besluit Bart effe te gaan joggen ... kwestie van in vorm te blijven.

 

Erik en Bart gaan goe door op de pistes .. dolle pret ... hiertegen is Avelgem maar plat :-)

 

Op de terugweg naar Er-rachidia nemen we nog vlug een kleine piste dat door vlijm scherp lava gesteente loopt ... lekker extreem ... lekker brut. Bij het eindpunt klimmen we nog vlug naar boven. Eenmaal boven genieten we van  een prachtig uitzicht.

 

In het terug rijden naar de camping gaan we nog vlug winkelen in de souk van Er-rachidia. Deze maal laten we ons ni meer in 't zak zetten. Erik vroeg elke prijs op papier.

 

's Avond gaan Erik en Bart naar huis bellen. In het terugkomen krijgt een lokale camping verkoper hen zover tot een thee. Jozef blijkt een toffe kerel te zijn en van alle markten thuis. Volgens Jozef moet ge in Marokko alles op zijn berbers doen ... bischken reulen ... bischken betalen ... Bart koopt een hoed van 45€ voor slechts 10€ ... Den Bruno was ni bij de verkoop en Jozef staat erop dat hij morgen voreg thee komt drinken. Erik en Bart maken hem echter wijs da den Bruno ne vieze is ... en dat hem ni moet proberen ... hopelijk helpt dat om Jozef op afstand te houden.

 

De gewichtsverdeling in de autootjes wordt nog licht gewijzigd en dan is het bedtijd. Weeral een dag voorbij gevlogen.

 

Uw bokkerijders redactie in afrika