Joe,

Vandaag opgestaan met een stralend zonnetje en het is piste dag ( De laatste ). Dat beloofd. Het dakje gaat open ( en blijft heel de piste lang open ... zalig ) en rijden maar.

Vanuit Zagora rijden we 110km piste door de oase van de vallei van de Dràa naar Agdz langs verschillende aude Kasba's ( dorpen ) . De piste is lekker gevarieerd me snelle en trage stukken. ( Steen / zand / wasborden / gravel / dorpen / ... ) We verliezen tot 2 maal toe de richting door de vele pistes die er door alkaar lopen. Na verloop van tijd beginnen we door te hebben hoe de piste te lezen en vanaf dan gaat het heel vlotjes tot heel snel ( Snelheden tot 80km/h )

De autootjes krijgen niet alleen slagen van de pistes te verwerken. Enkele lokale meisjes slagen op auto's in het voorbij rijden en Eric gaat bruut op de rem. Bijna is Eric zijn trui kwijt aan grabbelende berberse kinderhandjes. Doorrijden is hier de boodschap. We verlaten bruut de piste op de gewone baan en de bandjes zoeken enkele seconden waanhopig naar grip. Effe stoppen om te zien dat we alles nog bij hebben.

Daarna hebben we in een recordtijd naar Ouarzazete gereden. 1.30h over 100km bergbaan. Bij het binnenrijden van Ourzazete zelfde probleem als gisteren in Agdz. Geen benzine. We stoppen op de camping en gaan vlug internetten. De zoon van de campinguitbater rijdt ons voor met zijn brommertje naar zijn vriend met cybercafé. ( Veel cyber weinig café )

's Avonds nog goe spaghetti eten en dan vroeg bedje opgezocht. De dag was weer vlug voorbij. Weeral een geslaagde dag.

Uw bokkerijders redactie