Hallo,

 

Dag 18 en vandaag zakken we stillaan terug af naar het Noorden. Doel vandaag is Marakech. Bart is vroeg op en gaat nog snel effe joggen ... den arme jongen is een beetje uit conditie en wil zijn conditie terug op pijl krijgen bij zijn thuiskomst.

 

Na het ontbijt rustig ingepakt en nogmaals gecheckt dat de pas over de Hoge Atlas open is. Het zou geen probleem mogen zijn dus wijle weg. Nog snel effe brood ingeslagen en we zijn nog niet goed vertrokken of we komen een knappe blauw/witte 2CV tegen. Claxon à volontè ...

 

Het is weer schitterend weer vandaag en het dakske gaat weeral open voor heel de dag.

 

Bij het doorrijden blijkt dat in Marokko de rivieren geen dijken hebben en dus n hun natuurlijke bedding lopen. Al de rest is overstromingsgebied. Stillaan begint het landschap en de inwoners te veranderen. De huizen bestaan nu uit keien ipv van leem.

 

In de aanloop naar de pas over de Atlas hoort Eric een constant getjingel in zijn moteurke. Nader inzicht blijkt dat er een vijs kwijt is van een van de staafjes die de rubberen bescherming van de onsteking op z'n plaats moet houden. Het plaatje trilde constant tegen de oliekoeling. Raar geluid. ( Opgelost ... staafke weggepakt )

 

In de pas over den Atlas op 2200m lag de sneeuw soms 1m hoog langs de baan ... indrukwekkend. De pas staat vol met verkopers van namaak holle stenen met kristal in ... allemaal fake. Ze zouden zelfs onder de auto springen gewoon om u te doen stoppen. Doorrijden is hier weeral de boodschap. Probleem is dat ze plaats nemen op elke plaats waar er een mooi uitzicht is en er fotootjes kunnen genomen worden.

 

Eens over de Atlas verandert het landschap van bruin naar groen met planten en bomen ... da's lang geleden en terug wat aanpassen. We kopen nog wat appelsien aan een lokaal kraam. We vragen 1 kilo maar de verkoper geeft ons een mandje om te vullen. Het is dus 2 kilo geworden :-) En zo vinden ze altijd iets nieuw uit om meer geld uit u zakken te slagen.

 

Eric hoort nog steeds gepingel in zijn moteurke. We vrezen dat het het roulement van de alternator is.

 

Eenmaal in Marakech is het verkeer verschrikkelijk. We vinden echter vlot de weg naar de camping. Voor de zekerheid stoppen we nogmaals bij een agent ( de politie ... uw vriend ) om te vragen of we wel juist zijn. Hij heeft geen weet van een camping rond Marakech maar een lokal wel en blijkt dat we er 3km vanaf zitten. We merken ook een autokerkhof op ... misschien hebben ze daar nen nieve alternator.

 

We zijn de enigste bezoekers op de camping. Bij het binnengaan van de receptie wijzen ze mij direct een deurt met in het groot "DIRECTEUR" op. We mogen direct inschrijven bij de grote man.

 

We pakken rap uit en we haasten ons naar het autokerkhof. Eenmaal daar willen ze de alternator zien en ze gaan opzoek in het "Magazijn" ( stelt u er ni alteveel van voor ... maar elk vijzeke van elk model kunt ge er wel vinden ... alles wordt herbruikt. ) De man komt buiten met een alternator die hard op onze Ducelier trekt maar het is ne Paris-Rhone. ( Met ingebouwde regulateur ) We proberen hem uit en hij lijkt te werken. We vragen prijs ... 80€ vraagprijs. Veel te veel ... maar na wat gepingel en gediscuteer pakken we hem mee voor 35€. Da's nog aanzienlijk maar beter dan niks. ( En die gastenb zagen da we hem konden gebruiken. )

 

Bij nadere inspectie van de oude blijkt het roulement OK te zijn, enkel het plaatje met 3 revetten is losgekomen en er zit spel op den as ... niet OK voor de vele kilometers dus.

 

We maken nog een wandelingske over het kerkhof en zie nog verschillende deuckes en HY's. 1 Mehari en 1 bakkersgeit. De tijd heeft hier werkelijk stil gestaan. Alles wordt hier bijgehouden voor herbruik ... ongelooflijk.

 

Vlak bij de camping kopen we nog vlug wat brood, water en patékes. Tijdens de aankoop wordt er een hnd aangereden op straat. Een verschrikkelijke klap. De chauffeur stapt 100m verder uit, kijkt effe naar de auto, hij rijdt nog en de man rijdt dus verder. De hond leeft nog maar is kreupel en veel volk staat errond maar niemand doet iets. Dit kunnen we ni meer aanzien en we vertrekken naar de camping.

 

Ondertusen is het weeral laat. Nog vlug potteke roer en dan slapen.

 

Weeral een dag voorbij gevlogen

 

Uw bokkerijdersteam in Marokko